نویسندگان: Boekholdt, S Matthijs, Khaw, Kay-Tee, Lachman, Sangeeta, Lentjes, Marleen Ah, Luben, Robert N, Mulligan, Angela A, Peters, Ron Jg, Wareham, Nicholas J
منتشر شده: ۱۱ شهریور ۱۳۹۴
در یک مطالعه آیندهنگر بر روی گروهی متشکل از ۱۰٬۰۴۳ شرکتکننده که بین سالهای ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۸ در چارچوب مطالعه «اپیک-نورفولک» پیگیری شدند، مشخص شد که داشتن سطح مطلوب فعالیت بدنی به طور مستقل با کاهش خطر بروز بیماریهای قلبی عروقی مرتبط است. شرکتکنندگانی که بالاترین امتیاز را در مجموع شاخصهای سلامت قلب و عروق (۱۲ تا ۱۴) کسب کردند، نسبت به افرادی که کمترین امتیاز را داشتند (امتیاز ۰ تا ۲)، نسبت خطر تعدیلشده برای ابتلا به بیماری عروق کرونر برابر با ۰.۰۷ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰.۰۲-۰.۲۹، P < ۰.۰۰۱) و برای ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی برابر با ۰.۰۷ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰.۰۲-۰.۲۳، P < ۰.۰۰۱) داشتند. هر یک از شاخصهای فردی در حالت مطلوب، از جمله فعالیت بدنی، به بهبود وضعیت کلی خطر بیماریهای قلبی عروقی کمک کرد.
