ویتامین دی

پیشنهادی

3 مطالعه · 1 توصیه

آخرین به‌روزرسانی: ۶ اسفند ۱۴۰۴

ویتامین دی – سرطان کولورکتال
پیشنهادی3 مطالعه

سطوح بالاتر ویتامین دی با کاهش ۳۷ درصدی خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ مرتبط است.

سه مطالعه که مجموعاً بیش از ۴۷۰۰ شرکت‌کننده را در بر می‌گیرد، نقش محافظتی ویتامین D در برابر سرطان روده بزرگ را تأیید می‌کند. یک مطالعه موردی-کنترلی تو در تو که در سه گروه آینده‌نگر (NHS، HPFS و PHS) با ۱۸۹۵ مورد و ۲۸۰۶ کنترل انجام شد، نشان داد شرکت‌کنندگانی که بالاترین سطح پلاسمای 25-هیدروکسی ویتامین D را داشتند، نسبت به سایرین، احتمال ابتلا به سرطان کمتری داشتند (نسبت شانس چندمتغیره برابر با 0.63 بود؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: 0.48–0.82)، که نشان‌دهنده کاهش ۳۷ درصدی خطر پس از تعدیل عوامل مداخله‌گر است. دو بررسی نظام‌مند این یافته را تقویت می‌کنند: یکی، سرطان روده بزرگ را به عنوان یک نوع تومور اولیه شناسایی می‌کند که در آن ویتامین D و مشتقات آن اثرات ضد تکثیری، پیش‌برنده تمایز سلولی و تعدیل‌کننده سیستم ایمنی از خود نشان می‌دهند و از تبدیل بدخیمی جلوگیری می‌کنند. بررسی نظام‌مند دیگری که بر روی ۱۰۵ کارآزمایی بالینی انجام شد، نشان داد ترکیب کلسیم با ویتامین D باعث کاهش بروز سرطان روده بزرگ و پولیپ‌های آدنوما در بیماران در معرض خطر می‌شود. شواهد تجربی و بالینی همسو، ویتامین D را به عنوان یک عامل پیشگیرانه مهم برای سرطان روده بزرگ معرفی می‌کند.

شواهد

نویسندگان: Lopez Gomez, Mauricio Alejandro, Lopez Narvaez, Sara Belen

منتشر شده: ۱۵ تیر ۱۳۹۵

در یک بررسی نظام‌مند شامل ۱۰۵ کارآزمایی بالینی که از پایگاه‌های داده‌ی مختلف گردآوری شده بود (شامل مطالعات انجام‌شده از سال ۱۹۹۰ به بعد)، اثر مصرف مکمل کلسیم همراه با ویتامین D در بیمارانی که عوامل خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و پولیپ‌های آدنوما را داشتند، مورد ارزیابی قرار گرفت. مطالعات انجام‌شده بر روی بیمارانی که سابقه سکته قلبی داشته و از کلسیم همراه با ویتامین D مصرف می‌کردند، نشان داد که این ترکیب با کاهش بروز هم سرطان روده بزرگ و هم پولیپ‌های آدنوما مرتبط است. در این بررسی، بیمارانی که به سرطان روده بزرگ، سندرم لینچ یا پلیپوزیس آدنوما خانوادگی مبتلا بودند، مورد مطالعه قرار نگرفتند. نویسندگان نتیجه‌گیری کردند که اثر محافظتی ویتامین D نیازمند تحقیقات بیشتر برای تعیین دوز و مدت زمان بهینه مصرف در جهت پیشگیری از طریق شیمیایی است.

Vitamin D in cancer chemoprevention

نویسندگان: Aiello, S, Crescimanno, M, Di Majo, D, Flandina, C, Giammanco, M, La Guardia, M, Leto, G, Tumminello, FM

منتشر شده: ۲۰ فروردین ۱۳۹۴

یک بررسی سیستماتیک از مطالعات تجربی و بالینی در پنج پایگاه داده اصلی (ISI Web of Science، Medline، PubMed، Scopus، Google Scholar) خواص ضد سرطانی ویتامین D را بررسی کرد. ویتامین D و متابولیت‌های آن اثرات ضد تکثیری، پیش تمایزی و تعدیل‌کننده ایمنی را بر روی سلول‌های تومور در شرایط آزمایشگاهی (in vitro) نشان دادند، و شواهد درون تنی از تأخیر در رشد تومور وجود دارد. سرطان کولورکتال به صراحت به عنوان یکی از انواع اصلی تومورهای انسانی شناسایی شد که در آن ویتامین D و آنالوگ‌های آن در جلوگیری از تبدیل بدخیم و پیشرفت بیماری مؤثر بودند. این بررسی نتیجه گرفت که این مولکول‌ها بر اساس شواهد تجربی و بالینی همگرا، پتانسیل لازم را به عنوان عوامل شیمی‌درمانی پیشگیرانه برای سرطان کولورکتال دارند.

نویسندگان: Chan, Andrew T., Fuchs, Charles S., Giovannucci, Edward, Hazra, Aditi, Hiraki, Linda T., Joshi, Amit D., Karlson, Elizabeth W., Kraft, Peter, Ma, Jing, Ng, Kimmie, Peters, Ulrike

منتشر شده: ۶ فروردین ۱۳۹۳

در این مطالعه مورد-شاهدی تو در تو در سه گروه آینده‌نگر (NHS، HPFS، PHS) شامل ۱۸۹۵ مورد سرطان کولورکتال و ۲۸۰۶ گروه کنترل، شرکت‌کنندگان در پایین‌ترین چارک پلاسمای ۲۵-هیدروکسی ویتامین D نسبت شانس چند متغیره ۰.۶۳ (۹۵٪ CI: ۰.۴۸-۰.۸۲) برای سرطان کولورکتال در مقایسه با افراد در بالاترین چارک داشتند. این نشان دهنده ۳۷٪ خطر کمتر در بین افرادی است که سطح ویتامین D بالاتری دارند. این ارتباط پس از تعدیل عوامل مخدوش‌کننده همچنان معنی‌دار باقی ماند و در متاآنالیز هر سه گروه با استفاده از مدل‌های اثرات ثابت ثابت بود.