نمونه‌برداری از واژن توسط خود فرد و انجام آزمایش پاپیلومای انسانی (HPV)

پیشنهادی

3 مطالعه · 1 توصیه

آخرین به‌روزرسانی: ۶ اسفند ۱۴۰۴

نمونه‌برداری از واژن توسط خود فرد و انجام آزمایش پاپیلومای انسانی (HPV) – سرطان دهانه رحم
پیشنهادی3 مطالعه

انجام آزمایش پاپ اسمیر با نمونه‌برداری خودِ فرد از واژن، میزان مشارکت در برنامه‌های غربالگری را دو برابر می‌کند و دقت بالینی را افزایش می‌دهد.

در سه مطالعه (دو مطالعه در مورد دقت تشخیص و یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده) که شامل ۶۵۶۱ زن بود، نمونه‌های واژینال که خود زنان جمع‌آوری کرده بودند، همخوانی قوی با نمونه‌های گردن رحم که توسط پزشک گرفته شده بود، نشان داد و به طور چشمگیری میزان مشارکت در غربالگری را در میان زنانی که به طور معمول در معاینات شرکت نمی‌کنند، افزایش داد. نمونه‌های واژینال، حساسیت ۱۰۰٪ برای تشخیص HPV پرخطر در زنان با نتایج غیرطبیعی آزمایش سلولی (n=303) داشت و توافق قابل‌توجهی بین نمونه‌هایی که خود زن جمع‌آوری کرده بود و نمونه‌هایی که پزشک گرفته بود، مشاهده شد (کاپا=۰.۷۷، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰.۴–۰.۹۸؛ n=۲۵۸). در یک کارآزمایی بالینی عملی با ۶۰۰۰ شرکت‌کننده که به دعوت‌های قبلی برای غربالگری گردن رحم پاسخ نداده بودند، ارائه کیت‌های نمونه‌برداری خودکار، میزان پاسخ را در مقایسه با دعوت مجدد به کلینیک، بیش از دو برابر افزایش داد (۱۳٪ در مقابل ۶٪؛ نسبت خطر=۲.۲۵، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱.۹۰–۲.۶۵). در میان زنانی که آزمایش آن‌ها HPV پرخطر را نشان داد، ۵۹٪ در معاینات پیگیری شرکت کردند و هر ۸ زنی که برای کولپوسکوپی ارجاع داده شدند، به قرار ملاقات خود عمل کردند. نمونه‌برداری خودکار، موانع اصلی غربالگری سرطان گردن رحم را از بین می‌برد، به‌ویژه برای زنانی که به طور معمول در معاینات شرکت نمی‌کنند.

شواهد

نویسندگان: Bingé, Luc, Boelens, Jerina, Coorevits, Liselotte, Padalko, Elizaveta, Praet, Marleen, Traen, Ans, Van Dorpe, Jo

منتشر شده: ۱۱ دی ۱۳۹۶

در یک مطالعه آینده‌نگر بر روی ۳۰۳ زن فعال در مشاغل جنسی، نمونه‌های واژینال و اسمیرهای گردانه که به صورت همزمان توسط پزشک جمع‌آوری شده بودند، برای تشخیص انواع پرخطر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) با استفاده از روش Abbott RealTime HR-HPV مورد مقایسه قرار گرفتند. میزان کلی شیوع انواع پرخطر HPV برابر با ۵۱ درصد بود. در میان ۵۲ زنی که دارای اسمیر گردانه با یافته‌های LSIL یا HSIL بودند، نمونه‌های واژینال حساسیت ۱۰۰٪ و ویژگی ۷۰٪ را برای تشخیص انواع پرخطر HPV نشان دادند، و همچنین حساسیت ۱۰۰٪ و ویژگی ۹۱٪ را برای تشخیص احتمالی انواع پرخطر HPV به دست آوردند. نمونه‌های واژینال، میانگین تعداد قابل توجهی بیشتری از تیپ‌های ژنتیکی HPV (میانگین=۳.۵؛ فاصله اطمینان ۹۵%=۲.۸–۴.۲) را در مقایسه با اسمیرهای گردانه (میانگین=۲.۶؛ فاصله اطمینان ۹۵%=۲.۱–۳.۰؛ p=۰.۰۰۱) شناسایی کردند. رایج‌ترین تیپ‌های ژنتیکی پرخطر HPV که شناسایی شدند، عبارت بودند از HPV16، 31، 51 و 52. این یافته‌ها تأیید می‌کنند که نمونه‌های واژینال را می‌توان به جای اسمیرهای گردانه برای اهداف غربالگری HPV استفاده کرد.

نویسندگان: Abd Latiff, Latiffah, Abdul Rahman, Sabariah, Ahmad, Salwana, Andi Asri, Andi Anggeriana, Dashti, Sareh, Esfehani, Ali Jafarzadeh, Foo, Shirliey Siah Li, Unit, Nor Hafeeza, Wong, Yong Wee

منتشر شده: ۱۱ دی ۱۳۹۳

یک مطالعه مقطعی برای بررسی دقت تشخیص، روی ۲۵۸ زن ساکن در مناطق مختلف مالزی انجام شد که در آن نمونه‌های گردنی جمع‌آوری‌شده توسط خود زنان با نمونه‌هایی که توسط پزشک گرفته شده بود، مقایسه شدند. نتایج نشان داد که بین نمونه‌گیری توسط خودِ فرد و نمونه‌گیری توسط پزشک، توافق قابل توجهی برای تشخیص انواع پرخطر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) وجود دارد (کاپا=۰٫۷۷، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴–۰٫۹۸) و همچنین برای تشخیص انواع کم‌خطر HPV نیز توافق قابل ملاحظه‌ای مشاهده شد (کاپا=۰٫۷۷، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۰–۰٫۹۲). توافق در مورد تشخیص سیتولوژیک نیز قابل توجه بود (کاپا=۰٫۶۲، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۰–۰٫۷۴). انواع پرخطر HPV در ۴ درصد از افراد و تغییرات غیرطبیعی گردانه رحم در ۲.۷ درصد مشاهده شد. میانگین سن شرکت‌کنندگان ۴۰.۴±۱۱.۳ سال بود. زنان یائسه، نمونه‌های سلولی مناسب‌تری برای بررسی سیتولوژیک داشتند (۸.۳۹ برابر بیشتر)، اما نمونه‌های کمتری برای ارزیابی ویروس‌شناسی در اختیار داشتند (۰.۱۳ برابر کمتر). این نشان می‌دهد که زنان پیش از یائسگی ممکن است با استفاده از روش خودنمونه‌گیری، نمونه‌های بهتری از HPV جمع‌آوری کنند.

نویسندگان: Ashbrown-Barr, Lesley, Austin, Janet, Cadman, Louise, Edwards, Rob, Kleeman, Michelle, Mansour, Diana, Szarewski, Anne, Wilkes, Scott

منتشر شده: ۲۶ آبان ۱۳۹۳

در این مطالعه‌ی بالینی تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده که به صورت عملی بر روی ۶۰۰۰ نفر از زنانی انجام شد که در نیوکاسل-اَپان-تین، در برنامه‌ی غربالگری سرطان گردن رحم شرکت نمی‌کردند، مشخص شد که ۱۳ درصد (۴۱۱ نفر از ۳۰۰۰ نفر) با استفاده از کیت نمونه‌برداری خودکار ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، به این برنامه پاسخ دادند، در حالی که این میزان برای گروهی که مجدداً برای انجام آزمایش سلول‌شناسی دعوت شده بودند، ۶ درصد (۱۸۳ نفر از ۳۰۰۰ نفر) بود. این تفاوت، منجر به افزایش نسبی خطر ۲٫۲۵ (فاصله‌ی اطمینان ۹۵٪: ۱٫۹۰–۲٫۶۵) شد. در گروه مداخله، ۲۴۷ نفر (۸ درصد) نمونه‌ی خود را ارسال کردند و ۱۶۴ نفر (۵ درصد) مستقیماً برای انجام آزمایش سلول‌شناسی مراجعه کردند. از بین کسانی که نتیجه‌ی آزمایش آن‌ها مثبت برای نوع پرخطر HPV بود (۳۲ نفر از ۲۴۷ نفر، ۱۳ درصد)، ۵۹ درصد (۱۹ نفر از ۳۲ نفر) در جلسات پیگیری و غربالگری بعدی شرکت کردند. همه‌ی ۸ زنی که در گروه مداخله به متخصص زنان ارجاع داده شدند، در وقت تعیین‌شده حاضر شدند.