مدیریت استرس

پیشنهادی

2 مطالعه · 1 توصیه

آخرین به‌روزرسانی: ۴ اسفند ۱۴۰۴

پیشنهادی2 مطالعه

تساعد إدارة الإجهاد في دعم وظيفة المناعة والسيطرة على الأعراض لدى مرضى السرطان.

أظهرت دراسة تتبع جماعية مستقبلية شملت 99 مريضًا مصابًا بسرطان متقدم أن ارتفاع مستوى الإجهاد المتصور، والذي تم قياسه باستخدام مقياس الإجهاد المتصور، تنبأ بخلل لاحق في مجموعات الخلايا القاتلة الطبيعية CD16+ وCD56+ - وهي مكونات مناعية حيوية لتحديد وتدمير الخلايا السرطانية. أكدت تحليلات اللوحة المتقاطعة علاقة زمنية حيث يسبق الإجهاد التدهور المناعي، مما قد يسهل نمو الورم أو انتشاره النقيلي. حدد مراجعة منهجية لـ 15 دراسة تقنيات الاسترخاء كتدخلات غير دوائية فعالة لإدارة الألم وضيق التنفس المرتبط بالسرطان، حيث أظهرت الأساليب متعددة الأوجه التي تدمج الحد من الإجهاد أقوى تحكم في الأعراض. عبر هاتين الدراستين، يظهر إدارة الإجهاد كعنصر إضافي عملي للعناية القياسية بالسرطان، مما يدعم كلًا من مرونة الجهاز المناعي وجودة الحياة.

شواهد

Control of Pain and Dyspnea in Patients with Oncologic Disease in Acute Care: Non-Pharmacological Intervention

نویسندگان: Fonseca, C, Lopes, M. J., Mendes, F, Parreira, P., Ramos, A., Tavares, AP

منتشر شده: ۱۲ دی ۱۳۹۵

یک بررسی نظام‌مند شامل ۱۵ مقاله از پایگاه‌های داده EBSCO، از جمله MEDLINE با متن کامل، CINAHL Plus با متن کامل و فهرست پرستاری بریتانیا (۲۰۰۹–۲۰۱۵)، همراه با دستورالعمل‌هایی از انجمن پرستاری سرطان‌شناسی (۲۰۱۱)، شبکه جامع ملی سرطان و سازمان مراقبت‌های سرطان انتاریو، تکنیک‌های آرام‌سازی را در میان روش‌های غیردارویی شناسایی کرد که به بهبود سلامت و کنترل علائم مرتبط با سرطان کمک می‌کنند. نتیجه این بررسی نشان داد که رویکردهای جامع و چندوجهی که آرام‌سازی را همراه با سایر مداخلات ترکیب می‌کنند، مدیریت مناسب درد و تنگی نفس را فراهم می‌آورند.

مشاهده منبع →

Prospective Analysis of Stress and Immunity in Advanced Cancer

نویسندگان: Ikpeama, Uzoh Erick

منتشر شده: ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۰

در این مطالعه‌ی هم‌گروهی آینده‌نگر روی ۹۹ بیمار با شواهد بیوپسی، رادیولوژی یا بیولوژیکی سرطان پیشرفته، استرس با استفاده از مقیاس استرس ادراک‌شده اندازه‌گیری شد و عملکرد سیستم ایمنی از طریق زیرمجموعه‌های لنفوسیت‌های CD16+ و CD56+ ارزیابی شد. آزمون‌های Mann-Whitney U تفاوت‌های معنی‌داری را در سطح CD16 و CD56 بین گروه‌های پراسترس و کم‌استرس در مقاطع زمانی مختلف نشان داد. تجزیه و تحلیل‌های پانلی با تأخیر متقاطع نشان داد که استرس ادراک‌شده‌ی بالاتر، سطوح غیرطبیعی CD16+ و CD56+ را در مقاطع زمانی بعدی پیش‌بینی می‌کند، که نشان‌دهنده‌ی یک رابطه‌ی زمانی است که در آن استرس مقدم بر اختلال در تنظیم سیستم ایمنی است. نویسندگان نتیجه می‌گیرند که این اختلال در تنظیم می‌تواند توانایی بدن در شناسایی و از بین بردن سلول‌های تومور جدید را کاهش دهد، که به طور بالقوه به رشد اولیه تومور یا گسترش متاستاتیک کمک می‌کند.

مشاهده منبع →