مدیریت وزن تا شاخص توده بدنی ۲۲-۲۴

پیشنهادی

8 مطالعه · 1 توصیه

آخرین به‌روزرسانی: ۳۰ بهمن ۱۴۰۴

مدیریت وزن تا شاخص توده بدنی ۲۲-۲۴ – سرطان پستان

پیشنهادی8 مطالعه

حفظ وزن الجسم ضمن النطاق الصحي يقلل بشكل كبير من خطر الإصابة بسرطان الثدي ويحسن نتائج العلاج للمصابات به.

أظهرت ثماني دراسات شملت أكثر من 5,500 مشارك بشكل ثابت وجود علاقة بين إدارة الوزن وانخفاض خطر الإصابة بسرطان الثدي وتحسين النتائج. وجدت دراسة تحليلية لحالات NHANES (عدد المشاركين = 2,895) أن النساء اللاتي ارتفع مؤشر كتلة الجسم لديهن إلى مستويات السمنة كان لديهن احتمال أعلى للإصابة بسرطان الثدي بمقدار 2.1 مرة (نسبة الاحتمال 2.1؛ فاصل الثقة 95٪ 1.11-3.79)، وكانت النساء السوداوات غير الإسبانيات يواجهن احتمالات أعلى بـ 6.6 مرة. أظهرت دراسة قائمة على السكان في نيوزيلندا (عدد المشاركين = 3,211) أن النساء الماوري بعد انقطاع الطمث واللاتي ينتمين إلى المجموعة الأكثر صحة من حيث نمط الحياة، بما في ذلك مؤشر كتلة الجسم الأقل، كان لديهن خطر أقل بنسبة 53٪ (نسبة الاحتمال 0.47؛ فاصل الثقة 95٪ 0.23-0.94). أظهرت تجربة عشوائية مضبوطة لـ 80 ناجية من سرطان الثدي أن تدخلًا لمدة 6 أشهر للنشاط البدني قلل مؤشر كتلة الجسم بمقدار 0.6 كجم / م² (القيمة الاحتمالية = 0.020) والوزن بمقدار 1.6 كجم (القيمة الاحتمالية = 0.040). ربطت مجموعة دولية من المرضى المصابين بسرطان الثدي الإيجابي لـ HER2 (عدد المشاركين = 1,001) بين الأمراض المصاحبة المرتبطة بالسمنة وسوء البقاء على قيد الحياة (مخاطر نسبية 1.29؛ فاصل الثقة 95٪ 1.00-1.65). صنفت مجموعة دولية من أكثر من 100 متخصص إدارة الوزن المستدامة ضمن أفضل 10 أولويات للوقاية من سرطان الثدي.

شواهد

Fasting glucose and body mass index as predictors of activity in breast cancer patients treated with everolimus-exemestane: the EverExt study

نویسندگان: Barba, M, Botti, C, Botticelli, A, Buglioni, S, Catenaro, T, D'Onofrio, L, Ferranti, F, Filippo, SD, Gamucci, T, Giordano, A, Giordano, Antonio|, Iezzi, L, Lauro, LD, Marchetti, P, Maugeri-Saccà, M, Mentuccia, L, Moscetti, L, Natoli, C, Pizzuti, L, Sanguineti, G, Santini, D, Scinto, AF, Sergi, D, Sperati, F, Tomao, S, Vici, P

منتشر شده: ۱۲ دی ۱۳۹۵

در میان 102 بیمار مبتلا به سرطان پستان متاستاتیک پس از یائسگی، گروه کلی کاهش قابل توجهی در شاخص توده بدنی (BMI) در طول دوره درمان نشان داد (p < 0.001). شاخص توده بدنی تا حدودی بالاتر با پاسخ بهتر به درمان همراه بود و به معنای آماری نزدیک می‌شد (p = 0.052). با این حال، هیچ تفاوت معناداری در میزان سود بالینی در بین دسته‌های BMI مشاهده نشد. شاخص توده بدنی به عنوان یک متغیر کمکی در مدل‌های خطرات متناسب کاکس برای بقای بدون پیشرفت بیماری در کنار قند خون ناشتا و خط درمان گنجانده شد. میانگین پیگیری 12.4 ماه بود.

مشاهده منبع →

Randomised controlled trial of a home-based physical activity intervention in breast cancer survivors

نویسندگان: A Batterham, A Jemal, AJ Daley, AL Catapano, Alan M. Nevill, Amtul R. Carmichael, AS Fairey, AS Fairey, BM Pinto, C Craig, C Watkinson, CE Matthews, D Bovelli, DB Rosengren, DT Eton, EC Dalen van, EM Ibrahim, F Herrero, George D. Kitas, George S. Metsios, H Moller, HA Azim Jr, I Lahart, Ian M. Lahart, IM Lahart, J Cohen, JE Edwards, JH O’Keefe Jr, JK Payne, JK Vallance, JM Beasley, K Mefferd, KH Schmitz, KS Courneya, LA Cadmus, LQ Rogers, LQ Rogers, LW Jones, M Baruth, M Dehghan, ME Heim, Medicine ACoS, MJ Brady, ML Irwin, ML Irwin, ML Irwin, N Pattyn, NA Patsopoulos, R Ballard-Barbash, R Glasgow, R Musanti, R Nuri, RR Pate, S Demura, SA Ross, W Demark-Wahnefried, WG Hopkins, WR Miller, Z Radikova

منتشر شده: ۱۱ دی ۱۳۹۴

در یک کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده روی ۸۰ نفر از بازماندگان سرطان سینه (میانگین جرم ۶۸.۷ ± ۱۰.۵ کیلوگرم، میانگین BMI مشتق‌شده از قد ۱۶۱.۲ ± ۶.۸ سانتی‌متر)، گروه مداخله فعالیت بدنی خانگی ۶ ماهه در مقایسه با مراقبت‌های معمول، کاهش قابل توجهی را تجربه کرد: جرم بدن ۱.۶ کیلوگرم کاهش یافت (اختلاف بین گروهی، p=.۰۴۰) و BMI ۰.۶ کیلوگرم بر متر مربع کاهش یافت (اختلاف بین گروهی، p=.۰۲۰). این بهبودها در کنار افزایش کل فعالیت بدنی ۵۷۸.۵ MET-min/wk (p=.۰۲۴) و فعالیت بدنی شدید ۲۶۴.۱ MET-min/wk (p=.۰۰۷) رخ داد که از طریق پرسشنامه بین‌المللی فعالیت بدنی با استفاده از تحلیل‌های مدل ترکیبی خطی تعدیل‌شده برای مقادیر پایه ارزیابی شدند.

مشاهده منبع →

Adult BMI change and risk of Breast Cancer: National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES) 2005-2010

نویسندگان: Champion, Victoria L., Gathirua-Mwangi, Wambui G., Murage, Mwangi J., Pradhan, Kamnesh R., Zollinger, Terrell W.

منتشر شده: ۱۷ شهریور ۱۳۹۴

یک تجزیه و تحلیل مورد-شاهدی از ۲۸۹۵ زن (۱۷۲ مورد سرطان سینه، ۲۷۲۳ مورد کنترل) از NHANES 2005-2010 نشان داد زنانی که BMI آنها از حالت طبیعی یا اضافه وزن به چاق افزایش یافته بود، در مقایسه با زنانی که در BMI طبیعی باقی مانده بودند، ۲.۱ برابر بیشتر احتمال ابتلا به سرطان سینه داشتند (OR = ۲.۱؛ ۹۵٪ CI ۱.۱۱-۳.۷۹). این ارتباط به ویژه در زنان سیاه پوست غیر اسپانیایی تبار مشهود بود، که هنگام چاق شدن ۶.۶ برابر بیشتر احتمال ابتلا داشتند (OR = ۶.۶؛ ۹۵٪ CI ۱.۶۸-۲۵.۸۶) و هنگام افزایش از حالت طبیعی به اضافه وزن ۴.۲ برابر بیشتر احتمال ابتلا داشتند (OR = ۴.۲؛ ۹۵٪ CI ۱.۰۲-۱۷.۷۵). همه زنان ۵۰ سال یا بیشتر سن داشتند و باردار نبودند. رگرسیون لجستیک چند متغیره برای متغیرهای جمعیت شناختی تنظیم شد.

مشاهده منبع →

Healthy lifestyle and risk of breast cancer for indigenous and non-indigenous women in New Zealand: a case control study.

نویسندگان: Ellison-Loschmann, Lis, Firestone, Ridvan, Jeffreys, Mona, McKenzie, Fiona, Pearce, Neil, Romieu, Isabelle

منتشر شده: ۱۱ دی ۱۳۹۲

یک مطالعه مورد-شاهدی مبتنی بر جمعیت (۱۰۹۳ مورد، ۲۱۱۸ شاهد) در نیوزیلند، BMI پایین‌تر را به عنوان یکی از یازده مؤلفه شاخص سبک زندگی سالم در نظر گرفت. در میان زنان یائسه مائوری، بالاترین سهک HLIS با نسبت شانس ۰.۴۷ (۹۵٪ CI 0.23-0.94) برای سرطان پستان در مقایسه با پایین‌ترین سهک همراه بود. به هر یک از یازده عامل در ساختار شاخص، وزن یکسانی داده شد و این مطالعه موارد ثبت شده از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ را پوشش می‌داد.

مشاهده منبع →

Effects of lifestyle and single nucleotide polymorphisms on breast cancer risk: a case-control study in Japanese women

نویسندگان: Doihara, Hiroyoshi, Ishibe, Youichi, Ishihara, Setsuko, Iwamoto, Takayuki, Kawai, Hiroshi, Kawasaki, Kensuke, Komoike, Yoshifumi, Matsuoka, Junji, Miyoshi, Shinichiro, Mizoo, Taeko, Motoki, Takayuki, Nishiyama, Keiko, Nogami, Tomohiro, Ogasawara, Yutaka, Shien, Tadahiko, Taira, Naruto

منتشر شده: ۱۰ آذر ۱۳۹۲

أظهرت دراسة مقارنة بين الحالات والشواهد شملت 472 مريضة مصابة بسرطان الثدي و464 من المجموعة الضابطة من النساء اليابانيات أن ارتفاع مؤشر كتلة الجسم (BMI) يرتبط بشكل كبير بزيادة خطر الإصابة بسرطان الثدي في تحليل الانحدار اللوجستي متعدد المتغيرات (p < 0.05). كما تفاعل تأثير مؤشر كتلة الجسم على الخطر مع العوامل الوراثية: ففي غير الحاملين للأليل rs2046210 المرتبط بالخطر، ارتبط ارتفاع مؤشر كتلة الجسم بشكل كبير بخطر الإصابة بسرطان الثدي. تم جمع البيانات من خلال استبيانات ذاتية الإدارة وإجراء اختبارات تحديد النمط الجيني لـ 16 متغيرًا أحادي النوكليوتيد (SNP) في 936 مشاركًا.

مشاهده منبع →

Critical research gaps and translational priorities for the successful prevention and treatment of breast cancer

نویسندگان: Aboagye, EO, Ali, S, Anderson, AS, Armes, J, Berditchevski, F, Blaydes, JP, Blaydes, JP, Brennan, K, Brown, NJ, Bryant, HE, Bundred, NJ, Burchell, JM, Campbell, AM, Carroll, JS, Clarke, RB, Coles, CE, Cook, GJR, Cox, A, Curtin, NJ, Dekker, LV, Duffy, SW, Easton, DF, Eccles, DM, Eccles, SA, Edwards, DR, Edwards, J, Evans, DG, Fenlon, DF, Flanagan, JM, Foster, C, Gallagher, WM, Garcia-Closas, M, Gee, JMW, Gescher, AJ, Goh, V, Groves, AM, Harvey, AJ, Harvie, M, Hennessy, BT, Hiscox, S, Holen, I, Howell, A, Howell, SJ, Hubbard, G, Hulbert-Williams, N, Hunter, MS, Jasani, B, Jones, LJ, Key, TJ, Kirwan, CC, Kong, A, Kunkler, IH, Langdon, SP, Leach, MO, Macdougall, JE, Mann, DJ, Marshall, JF, Martin, LA, Martin, SG, Miles, DW, Miller, WR, Morris, JR, Moss, SM, Mullan, P, Natrajan, R, O’Connor, JPB, O’Connor, R, Palmieri, C, Pharoah, PDP, Rakha, EA, Reed, E, Robinson, SP, Sahai, E, Saxton, JM, Schmid, P, Silva, IS, Smalley, MJ, Speirs, V, Stein, R, Stingl, J, Streuli, CH, Thompson, AM, Tutt, ANJ, Velikova, G, Walker, RA, Watson, CJ, Williams, KJ, Young, LS

منتشر شده: ۱۲ دی ۱۳۹۱

اجماع بیش از ۱۰۰ متخصص سرطان سینه شناخته‌شده بین‌المللی، اجرای تغییرات پایدار در سبک زندگی، از جمله مدیریت وزن، را به عنوان یکی از ۱۰ اولویت اصلی تحقیقاتی و بالینی تعیین کرد. تحلیل شکاف، که از طریق همکاری مکرر در ۹ حوزه موضوعی از جمله خطر و پیشگیری توسعه یافت، به این نتیجه رسید که کنترل وزن یک استراتژی مهم پیشگیری شیمیایی است. این اجماع به طور خاص درک چگونگی اجرای تغییرات پایدار در وزن را به عنوان شکاف شماره ۲ از ۱۰ اولویت برتر ذکر کرد و بر قدرت شواهد موجود که وزن را به خطر سرطان سینه مرتبط می‌کند، تأکید کرد و در عین حال چالش تبدیل این امر به تغییر رفتاری پایدار را نیز پذیرفت.

مشاهده منبع →

Racial disparities in treatment patterns and clinical outcomes in patients with HER2-positive metastatic breast cancer.

نویسندگان: Abidoye, Oyewale O, Brufsky, Adam M, Kaufman, Peter A, Mayer, Musa, Rugo, Hope S, Tripathy, Debu, Ulcickas Yood, Marianne, Yardley, Denise A, Yoo, Bongin

منتشر شده: ۱۲ دی ۱۳۹۱

در این گروه مشاهده‌ای متشکل از ۱۰۰۱ بیمار مبتلا به سرطان پستان متاستاتیک HER2 مثبت (مطالعه registerHER، میانگین پیگیری ۲۷ ماه)، بیماران سیاه‌پوست (n=126) به طور قابل توجهی بیشتر از بیماران سفیدپوست (n=793) احتمال ابتلا به چاقی (BMI ≥30) و دیابت و بیماری‌های قلبی عروقی داشتند. این بیماری‌های همراه با پیامدهای بالینی ضعیف‌تر مرتبط بودند. میانگین بقای کلی تعدیل نشده در بیماران سیاه‌پوست ۲۷.۱ ماه (۹۵٪ CI 21.3-32.1) در مقابل ۳۷.۳ ماه (۹۵٪ CI 34.6-41.1) در بیماران سفیدپوست بود. حتی پس از تعدیل چند متغیره برای عوامل پایه و درمان، نسبت خطر بقای کلی ۱.۲۹ (۹۵٪ CI 1.00-1.65) باقی ماند، که نشان می‌دهد بیماری‌های همراه از جمله چاقی به طور مستقل در پیامدهای بدتر نقش دارند.

مشاهده منبع →

Association of Obesity and Breast Cancer Risk: the Role of Estrogen, Tumor Necrosis Factor-alpha, and Adiponectin as Risk Factors (Preliminary Study)

نویسندگان: Arif, M. (Mansyur), Kresno, S. B. (Siti), Retnowarnadi, A. (Ampi)

منتشر شده: ۱۲ دی ۱۳۸۷

قارنت دراسة حالة وشواهد بين 11 مريضة مصابة بسرطان الثدي و12 امرأة سليمة كن مجموعة ضابطة (لديهن أورام ليفية غدية في الثدي). تبين أن النساء المصابات بأورام في الثدي واللاتي لديهن محيط خصر أكبر من 80 سم، يكنّ أكثر عرضة للإصابة بسرطان الثدي بشكل ملحوظ مقارنة بالنساء اللاتي يبلغ محيط خصرهن 80 سم أو أقل. كما أن ارتفاع مستوى الإستراديول في الدم (>2.30 بيكوغرام/مل) يزيد من خطر الإصابة بسرطان الثدي بمقدار 19.25 مرة (فاصل الثقة 95% = 1.77-209.55، قيمة الاحتمال = 0.015). كما ارتبط انخفاض نسبة الأديونكتين إلى عامل نخر الورم ألفا (TNF-α) بشكل ملحوظ بزيادة خطر الإصابة بسرطان الثدي. يرتبط كل من ارتفاع مستوى TNF-α وانخفاض مستوى الأديونكتين بالسمنة المركزية، مما يدعم الآلية التي تبدأ من السمنة وتمر عبر الخلل الالتهابي والهرموني لتؤدي إلى تطور سرطان الثدي.

مشاهده منبع →