سلنیوم

در یک مطالعه آینده‌نگر از نوع «گروه مورد و گروه شاهد» که در یک گروه متشکل از ۱۲۰,۸۵۲ مرد و زن با سنین ۵۵ تا ۶۹ سال انجام شد و از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۲ ادامه داشت، ۴۳۱ مورد سرطان مثانه در میان ۲۴۵۹ نفر از اعضای زیرگروه که داده‌های مربوط به میزان سلنیوم موجود در ناخن‌هایشان در دسترس بود، شناسایی شد. در مقایسه با پایین‌ترین پنجمک، نسبت‌های تعدیل‌شده برای افزایش پنجمک‌های میزان سلنیوم در ناخن‌ها عبارت بودند از: ۱٫۰۹ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۸۰-۱٫۴۸)، ۰٫۵۵ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۸-۰٫۷۹)، ۰٫۶۳ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۳-۰٫۹۱) و ۰٫۶۷ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۶-۰٫۹۷)، که نشان‌دهنده یک روند معنادار بود (P-trend < 0.01). این ارتباط معکوس، به ویژه در میان افرادی که قبلاً سیگار می‌کشیدند، بیشتر مشاهده شد (P-trend < 0.01) و عمدتاً محدود به کارسینوم‌های تهاجمی سلول‌های انتقالی بود.

مشاهده منبع →

در یک مطالعه آینده‌نگر بر روی گروهی از افراد که شامل ۱۲۰,۸۵۲ مرد و زن در بازه سنی ۵۵ تا ۶۹ سال می‌شدند و از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۲ زیر نظر گرفته شدند، ۴۳۱ مورد سرطان مثانه در میان ۲۴۵۹ نفر از این گروه شناسایی شد. این افراد داده‌های مربوط به میزان سلنیوم موجود در ناخن‌های پا را نیز داشتند. نسبت ریسک تعدیل‌شده بر اساس سن، جنسیت و سابقه سیگار کشیدن، در پنج گروه مختلف با سطوح افزایشی سلنیوم در ناخن‌ها، برابر با ۱٫۰۰ (به عنوان مقدار مرجع)، ۱٫۰۹ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۸۰-۱٫۴۸)، ۰٫۵۵ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۸-۰٫۷۹)، ۰٫۶۳ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۳-۰٫۹۱) و ۰٫۶۷ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۶-۰٫۹۷) به دست آمد که نشان‌دهنده یک روند معنادار بود (P-trend < 0.01). این رابطه معکوس، در میان افرادی که قبلاً سیگار می‌کشیدند، بیشتر مشهود بود (P-trend < 0.01) و عمدتاً محدود به کارسینوم‌های تهاجمی سلول‌های انتقالی بود.

مشاهده منبع →