محافظت از پوست در برابر آفتاب و استفاده از سایه‌بان‌ها

پیشنهادی

4 مطالعه · 1 توصیه

آخرین به‌روزرسانی: ۶ اسفند ۱۴۰۴

محافظت از پوست در برابر آفتاب و استفاده از سایه‌بان‌ها – کارسینوم سلول‌های بازال

پیشنهادی4 مطالعه

استفاده از کرم ضد آفتاب و قرار گرفتن در سایه، خطر ابتلا به کارسینوم سلول بازال را در افراد حساس به اشعه ماوراء بنفش به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد.

چهار مطالعه که در مجموع بیش از 500 شرکت‌کننده را شامل می‌شود، به‌طور مداوم قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش را با افزایش خطر ابتلا به کارسینوم سلول بازال مرتبط می‌داند. داده‌های مطالعات مقایسه‌ای انجام‌شده در مونته‌نگرو نشان می‌دهد افرادی که همیشه دچار آفتاب‌سوختگی می‌شوند، بدون اینکه پوستشان برنزه شود، 1.75 برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به کارسینوم سلول بازال قرار دارند (OR = 1.75؛ فاصله اطمینان 95%، 1.20–2.55؛ p = 0.003)، در حالی که افرادی که ظرف دو ساعت دچار آفتاب‌سوختگی می‌شوند، 3.72 برابر بیشتر در معرض این خطر هستند (OR = 3.72؛ فاصله اطمینان 95%، 2.39–5.79؛ p < 0.001). افرادی که پوست روشن دارند و پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب، رنگ پوستشان تغییر چندانی نمی‌کند، 3.14 برابر بیشتر در معرض خطر هستند (OR = 3.14؛ فاصله اطمینان 95%، 1.59–6.18). در یک مطالعه بر روی گروهی از 202 بیمار مبتلا به کارسینوم سلول بازال در برزیل، مشخص شد که 77 درصد از آن‌ها سابقه قرار گرفتن قابل‌توجه در معرض اشعه ماوراء بنفش را گزارش کرده‌اند؛ همچنین، 71.2 درصد از تومورها در ناحیه صورت و 43.6 درصد از آن‌ها به شکل کراتوز اکتینیک ناشی از اشعه ماوراء بنفش بوده‌اند. تحقیقات مربوط به نشانگرهای زیستی تأیید می‌کند که استفاده از لباس و ضدآفتاب، میزان قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش را به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهد. محافظت مداوم در برابر آفتاب – شامل استفاده از ضدآفتاب، پوشیدن لباس‌های محافظ و پناه گرفتن در سایه – مستقیماً به عامل اصلی و قابل‌اصلاح خطر ابتلا به کارسینوم سلول بازال می‌پردازد.

شواهد

Urinary thymine dimer as a biomarker of exposure to ultraviolet radiation

نویسندگان: Sandberg Liljendahl, Tove

منتشر شده: ۳۰ فروردین ۱۳۹۲

این مطالعه‌ی گروهی، دیمرهای تیمین ادراری (T=T) را به عنوان یک نشانگر زیستی معتبر برای میزان قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش (UVR) تعیین کرد؛ این نوع اشعه، عامل اصلی محیطی ایجاد کارسینوم سلول بازال است. بررسی میزان T=T در ادرار با تصحیح بر اساس کراتینین، همبستگی معناداری را با سطوح T=T در بافت پوست نشان داد (p < 0.05). قرار گرفتن‌های منفرد در فضای باز، رابطه‌ی قابل توجهی بین دوز و پاسخ را هم در بزرگسالان و هم در کودکان نشان داد؛ به طوری که میزان تشکیل T=T برای هر واحد دوز، صرف‌نظر از سن، یکسان بود. در میان کارگرانی که به‌طور مداوم در فضای باز فعالیت می‌کردند، یک مدل آماری ترکیبی، سطوح پایداری از T=T را نشان داد که منعکس‌کننده‌ی سه روز قبل از قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش بود. این مطالعه به صراحت بیان می‌کند که عوامل محدودکننده دوز، از جمله پوشاک و کرم ضد آفتاب، میزان قرار گرفتن مؤثر زیستی در معرض اشعه ماوراء بنفش را کاهش می‌دهند؛ و نتیجه می‌گیرد که این نشانگر زیستی می‌تواند در پیشگیری اولیه سرطان پوست انسان کمک‌کننده باشد.

مشاهده منبع →

Impact of some constitutional characteristics on the development of basal cell carcinoma

نویسندگان: Janković Janko, Maksimović Nataša, Musić Davor, Ražnatović Milena

منتشر شده: ۱۱ دی ۱۳۸۵

در یک مطالعه موردی-کنترلی که در آن ۱۰۰ بیمار مبتلا به کارسینوم سلول بازال (BCC) و ۱۰۰ فرد سالم در مونته‌نگرو (سال‌های ۲۰۰۲-۲۰۰۳) مورد بررسی قرار گرفتند، مشخص شد که داشتن پوست روشن، ارتباط معناداری با افزایش احتمال ابتلا به BCC دارد (t = ۲.۳۷، df = ۹۹، p = ۰.۰۲۰). همچنین، پوستی که پس از قرار گرفتن در معرض نور خورشید همچنان روشن باقی می‌ماند، خطر ابتلا به BCC را ۳.۱۴ برابر افزایش می‌دهد (OR = ۳.۱۴، p = ۰.۰۰۱، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱.۵۹-۶.۱۸). رنگ موی روشن‌تر (t = ۴.۶۳، df = ۹۹، p < ۰.۰۰۱) و رنگ چشم روشن‌تر (t = ۲.۸۶، df = ۹۹، p = ۰.۰۰۵) نیز به طور معناداری با افزایش احتمال ابتلا به BCC مرتبط بودند که نشان می‌دهد افراد دارای این ویژگی‌های ژنتیکی حساس به اشعه ماوراء بنفش، در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

مشاهده منبع →

Carcinoma basocelular: perfil epidemiológico e terapêutico de uma população urbana

نویسندگان: Barbosa, Marcus Vinicius, Bariani, Roberta Lopes, Farah, Andréia Bufoni, Ferreira, Lydia Masako, Nahas, Fabio Xerfan

منتشر شده: ۱۲ فروردین ۱۳۸۵

در یک مطالعه آینده‌نگر بر روی گروهی متشکل از ۲۰۲ بیمار مبتلا به کارسینوم سلول بازال با ۲۵۳ ضایعه در بیمارستان ژاراگوآ، سائوپائولو، ۷۷ درصد از آن‌ها گزارش دادند که در معرض اشعه ماوراء بنفش هم در فعالیت‌های تفریحی و هم در محیط کار قرار داشته‌اند. قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش به عنوان یک عامل آماری معنادار در ایجاد کارسینوم سلول بازال شناسایی شد. در این جمعیت، فراوانی تیپ‌های پوستی I و II (پوست روشن) ۹۵٫۵ درصد بود و ۷۱٫۲ درصد از تومورها در صورت، که بیشترین قسمت بدن است که در معرض نور خورشید قرار دارد، دیده می‌شدند. کراتوز اکتینیک، یک بیماری پیش‌سرطانی ناشی از اشعه ماوراء بنفش، در ۴۳٫۶ درصد از بیماران وجود داشت. میزان بروز این بیماری ۳۶ مورد در هر ۱۰۰ هزار نفر در سال بود و بیشترین موارد بین سنین ۶۰ تا ۸۰ سال (۶۹ درصد موارد، میانگین سنی ۶۴ سال) رخ داد که نشان‌دهنده آسیب تجمعی ناشی از اشعه ماوراء بنفش در طول دهه‌ها به عنوان یک عامل اصلی است.

مشاهده منبع →

Exposure to sun radiation as a risk factor for the occurrence of basal cell carcinoma in the Montenegrian population

نویسندگان: Janković Janko, Maksimović Nataša, Marinković Jelena, Ražnatović Milena

منتشر شده: ۱۱ دی ۱۳۸۴

در یک مطالعه مقایسه‌ای شامل ۱۰۰ بیمار مبتلا به کارسینوم سلول بازال که تشخیص آن از طریق بررسی بافت‌شناسی تأیید شده بود، و همچنین ۱۰۰ فرد سالم (گروه کنترل) که بر اساس جنسیت و سن با گروه بیماران مطابقت داده شده بودند، در جمعیت مونته‌نگرو، قرار گرفتن در معرض اشعه خورشید به عنوان یک عامل خطر مهم شناسایی شد. افرادی که همیشه دچار آفتاب‌سوختگی می‌شدند اما پوستشان تیره نمی‌شد، خطر قابل توجهی را نشان دادند (OR = ۱٫۷۵؛ فاصله اطمینان ۹۵٪ = ۱٫۲۰–۲٫۵۵؛ p = ۰٫۰۰۳). افرادی که پس از دو ساعت قرار گرفتن در معرض نور خورشید دچار آفتاب‌سوختگی می‌شدند، خطر بیشتری را نشان دادند (OR = ۳٫۷۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪ = ۲٫۳۹–۵٫۷۹؛ p < ۰٫۰۰۱). افرادی که پس از قرار گرفتن مکرر در معرض نور خورشید در دوران کودکی، فقط کمی پوستشان تیره می‌شد یا هیچ تغییری در رنگ پوستشان ایجاد نمی‌شد، خطر بیشتری را نشان دادند (OR = ۲٫۹۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪ = ۱٫۸۹–۴٫۵۲؛ p < ۰٫۰۰۱).

مشاهده منبع →